Η ΡΟΜΒΙΑ

 

Η ρομβία αφιχθέντος και σταθέντος στη γωνιά

μελοδίας μας παράγει εφρανθείς η γειτονιά

βγένει πρότον ο μπακάλης κε μετά ο γαλατάς

πλην αργής εξερχoμένη κε πολή το μελετάς.

 Χαίρε ληπηρά ρονβία

δυστηχής είμε φεβγών

και αναχωρών εν βία

την νεάνις μην ιδών.

Την επάβριον ημέραν στην γωνίαν μου στα θείς

καταπλέφσας η ρομβία ήτον πάλιν αφιχθείς

αηδόνες είναι ψάλων, παραδείσια πουλιά

πτερουγίζουν καρδερίνε στα ξανθά της τα μαλιά.

Χαίρε έφθυμος ρομβία

η νεάνις κατελθών

δήθεν πήγε δια κομβία

κι' εθεάθη εξελθών.