Εγκοίμηση

του Λορέντζου Μαβίλη (1860-1912)

Άρρωστε, ιδές, λαμπρά σβύνεται η μέρα,

τριανταφυλλί προμήνυμα του Χάρου·

τέτοια ομορφάδα στα γεμάτα χάρου

που τύχη σού χαρίζει ανοιχτοχέρα

και στο ναό που άσπρος φαντάζει πέρα –

σα νάγιναν κολώνες του μαρμάρου

οι αρμονίες ενός ύμνου του Πινδάρου

πήζοντας ξάφνου μες τον άγιο αγέρα –

έμπα, κοίμου κι ο ύπνος θα σε γιάνει·

θα ονειρευτείς την ομορφιά την ίδια

που με τ΄ αρχαίο τραγούδι θα γλυκάνει

της καρδιάς σου τα θλίβερα ξεσκλίδια·

«Τον αγαπά ο Θεός πεθνήσκει νέος·

μην ξυπνάς. Είμαι ο Θάνατος ο ωραίος.»

Περιοδικό Γράμματα, Τόμος 2, αρ. 13 (1913)