Angelica Farfalla

του Λορέντζου Μαβίλη (1860-1912)

Στ΄ ακύμαντα της θάλασσας ατλάζια

ακροπατώντας η ψυχή, σα νάχει

μισοαπλωμένα τα φτερά, μονάχη

κινάει να βρει στην άπειρη, γαλάζια

μονάξια, γιατρεμό για τα μαράζια

που τόσο την παθιάζουν, και σα λάχει

ν΄ αντικρύσει τ΄ ωριόπλουμο σελάχι

κι όλα τ΄ αστραφτερά χρυσά τσαπράζια

του Ήλιου, ορθοποδίζει ερωτεμένη

στης ασημοβολής το μονοπάτι,

που ίσια τη βγάνει στ΄ άσπιλα τεμένη

της ομορφιάς κ΄ εκεί, με την απάτη

πως θα πορεύεται αιώνια ιεροδούλα

στ΄ άγιο φως καίεται σαν πεταλουδούλα.-

Περιοδικό Γράμματα, Τόμος 2, αρ. 13 (1913)