Χάρρις

του Λορέντζου Μαβίλη (1860-1912)

Χερουβικής χαράς χρυσός αθέρας

σε φλόγισε πατώντας της Ηπείρου

το χώμα, σα στην πλατωσιά του απείρου

νάστραφτε από το – «εν τούτω νίκα» – ο αιθέρας,

Και σα λάμψη παρουσίας δευτέρας

μ΄ αποκαλυπτικού αγαλλίαση ονείρου

νάβλεπες στο βυθό του Παμπονήρου

να γκρεμιστεί η Τουρκιά, το ανίερο τέρας.

Και σε λόγου σου τότε έκαμες τάμα

να φτάσεις όπου μόνο αυτός ξαμώνει

πούναι ποιητής και μάρτυρας συνάμα.

Του Απόλλωνα όχι η χάρη, η δόξα μόνη

σού ΄λειπε του θανάτου – κ΄ ένα βόλι

σ΄ έστειλ΄ ήρωα στο ηλύσιο περιβόλι.-

Περιοδικό Γράμματα, Τόμος 2, αρ. 13 (1913)