Καρδάκι

του Λορέντζου Μαβίλη (1860-1912)

Τ΄ άγνωρα ρεποθέμελα του αρχαίου

ναού στο έρμο ακροθαλάσσιο πλάι

χορταριασμένα κοίτονται. Γελάει

γύρου ομορφάδα κόσμου πάντα νέου.

Κια λέω που ακόμα απ΄ την κορφή του ωραίου

βουνού στ΄ άσπρα ντυμένη ροβολάει

η αρχαία ζωή κι αυτού φεγγοβολάει

λαμπρός ναός τεχνίτη Κερκυραίου.

Χρυσόνερο, σε βλέπω γιατί μ΄ έχει

μαγέψει το νερό στην κρύα βρύση,

που μέσαθε από τ΄ άγιο χώμα τρέχει.

Έτσι κάποιος θεός θα τόχει ορίσει.

Κι όποιος ξένος εκεί το χείλι βρέχει

στα γονικά του πλια δε θα γυρίσει.-

Περιοδικό Γράμματα, Τόμος 2, αρ. 13 (1913)