Άλκης Παλαμάς

του Λορέντζου Μαβίλη (1860-1912)

Γιατί δεν τον φαντάζεσαι που ανέβη

να ψάλει σ΄ άλλη γη μ΄ αγγέλου λύρα

το τραγούδι, τρισεύγενή σου κλήρα,

που τ΄ άχτια κάθε ζήσης ειρηνεύει;

Σ΄ όλο τ΄άπειρο μ΄ άγιρα βασιλεύει

Μέδουσας κεφαλή πάνοπλη Μοίρα·

στης πίκρας την πεντάμορφη πλημμύρα

μόνη η ομορφιά για λίγο αντιπαλεύει.

Και – ω μυστήριο – καθώς διαβαίνει απ΄ άστρα

σ΄ άστρα φως, ζέστα, δύναμη μαγνήτη,

μες τη μενεξεδένια ουράνια πάστρα

με μάγια της ψυχής, σ΄ άλλον πλανήτη

να κατεβαίνει φεγγαροστάλαχτ΄ είδα

(γιατί τον κλαις;) σαν αρμονίας αχτίδα.-

Περιοδικό Γράμματα, Τόμος 2, αρ. 13 (1913)