ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ (Θεσσαλός)

 

ΤΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΝΕΩΝ

 

Ρούγα του κόσμου πλάταινες, στράφτεις στο φως, στην πάστρα

τα Νιάτα παν ξαρμάτωτα πιασμένα χέρι χέρι

η Λευτεριά παράτησε τα παλιακά της κάστρα

κι είναι μαζί τους τ’ άλικο ανεμίζοντας τσεμπέρι.

 

Έχουν τα Νιάτα σύναξη παγκόσμιο πανηγύρι

και σειέται η γης απ’ το χορό βουΐζει απ’ τα τραγούδια.

Φέρνουνε στα φτερούγια τους των νέων καιρών τη γύρη

να δέσουν, να καρπίσουνε της Νίκης τα λουλούδια.

 

Ξέζεψε ο ήλιος τ’ άρμα του κι ήρθε κοντά στα Νιάτα

τον σκλάβωσαν τα μάτια τους και πια δε θα μισέψει.

Φέρνει η Χαρά ζυγιές βιολιά κι ασκιά κρασί γιομάτα

ήρθε κι ο αγέρας τα χρυσά μαλλιά τους να χαϊδέψει.

Εκεί είναι οι νύφες κι οι γαμπροί, διαλένε και ταιριάζουν

με των αγώνων τα προικιά της λεβεντιάς στολίδια.

Εκεί φιλιόνται οι λαοί κι εκεί συμπεθεριάζουν

αλησμονούνται τα παλιά κι αλλάζουν δαχτυλίδια.

Σμίγουν τα χρώματα οι φυλές κι οι γλώσσες κάθε τόπου

και βάφεται ένα φλάμπουρο και μια λαλιά γρικιέται.

Πλάθεται κι η μελλούμενη μορφή του νέου ανθρώπου

Κι όλες τις πίστες μια εκκλησιά χωράει και λειτουργιέται.

Τ’ άκουσε η στρίγγλα Μάγισσα κι απ’ το κακό της σκάζει

και τα μπαλσαμωμένα της πουλάκια κελαηδούνε.

Τ’ άκουσε κι ο πραματευτής των όπλων δρόμο αλλάζει

κι όσες οχιές ακόμα ζουν βαθιά παν να κρυφτούνε.

 

Χαρά στα Νιάτα όλης της γης, χαρά στις μάνες χώρες

που καρτερούν στις ξώπορτες να τα καλωσορίσουν

να φέρουν τ’ άγιο μήνυμα και τις καινούριες γνώρες

και την καινούργια κι όμορφη πατρίδα τους να χτίσουν.

 

Νοέμβρης 1945

 

Επιστροφή στην Ανθολογία από τη Νέα Γενιά

Επιστροφή στις Ανθολογίες
Αρχική σελίδα KEIMENA