ΣΟΦΙΑ ΜΑΥΡΟΕΙΔΗ – ΠΑΠΑΔΑΚΗ

 

ΝΑΝΟΥΡΙΣΜΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΟΧΗ

 

Σαν τη χαρούμενην αυγή και το δροσάτο βράδυ

ας πέφτει ο ύπνος απαλό στα βλέφαρά σου χάδι.

Να φέρνει ρόδα τ’ Απριλιού στα δυο σου μαγουλάκια

και κρεμεζί γαρούφαλο να κάμει τα χειλάκια.

 

Ύπνε, της μάνας ο καημός στα χέρια σου τ’ αφήνει

και φίλευέ του απλόχερα μ’ ό,τι δεν έχει εκείνη.

Χύνε το μάνα της ζωής στα μέλη στάλα στάλα

και πότιζέ το στοργικά το μέλι και το γάλα.

 

Ύπνε, μην πας στη Βενετιά για τα προικιά του γιου μου

μον μείνε, ακοίμητος φρουρός, στην κούνια τ’ αγοριού μου,

να το φυλάς απ’ το κακό, το χαλασμό, την πείνα

να μην του κόψει τ’ όνειρο συναγερμού σειρήνα.

 

Σε τούτη τη νεροποντή, στου κόσμου όλου το σάλο

όνειρο η μάνα δεν τολμά να κάμει πιο μεγάλο

παρά να γίνει παχουλό τ’ αδύναμο χεράκι

και να χαϊδέψει τροφαντό τ’ αδενικό κορμάκι.

 

Αγόρι μου, η λαχτάρα μου κι η αγρυπνιά μου η τόση,

ύπνος ας γίνεται γλυκός, για να σε μεγαλώσει.

Ύπνε μου, φύλακα άγγελο σε τάζει ο λογισμός μου

για τ’ ακριβό παιδάκι μου και τα παιδιά του κόσμου.

 

Επιστροφή στην Ανθολογία από τη Νέα Γενιά

Επιστροφή στις Ανθολογίες
Αρχική σελίδα KEIMENA