Λωτός

του Αλεξάνδρου Ρ. Ραγκαβή (1809-1892)

Πάσαν νέαν αυγήν γλυκύ άνθος λωτού

εις του Γάγγου το κύμ΄ αναθάλλει·

εις τον ήλιον στίλβουν τα πέταλ΄ αυτού,

ως χρυσή μυροφόρος φιάλη.

Αλλ΄ εξαίφνης με κρότους ορμών φοβερούς

εξογκούται του Γάγγου το κύμα,

και τους κλάδους συνθλά του λωτού τους χλωρούς,

και το άνθος ανάρπαστον σύρει ο ρους

εις σκοπέλους κ΄ εις άγνωστον μνήμα.

Η ζωή μου επίσης μονήρης ανθεί

εις το άστατον κύμα του κόσμου.

Εις το φως των βλεμμάτων σου ας θερμανθή,

ας σβεσθή μετά ταύτα και ας μαρανθή

ως λωτός ο υγρός οφθαλμός μου.-

Περιοδικό Απόλλων, Τόμος 8, τεύχος 85 (1892), σ. 2-9.