Ευτυχίας σκιά

του Αλεξάνδρου Ρ. Ραγκαβή (1809-1892)

Της ευτυχίας η σκιά

πολλάκις απατά·

ως πλησιάσης ωχριά,

και σβύνει, και πετά.

Του Κροίσου όλ΄ οι θησαυροί

δεν κάμνουν ευτυχείς·

και την γαλήνην αφαιρεί

ο πλούτος, της ψυχής.

Εδόθη εις την καλλονήν

εφήμερος ζωή·

της φήμης πνίγει την φωνήν

του φθόνου η πνοή.

Η τύχη που εκεί γελά

κ΄ εκεί μαυροφορεί,

τώρα μας δίδει τα καλά,

και τώρα τ΄ αφαιρεί.

η δόξα, κόρη τ΄ ουρανού

ην η ψυχή ποθεί,

τον νουν μεθύει του κοινού,

πλην δεν παραμυθεί.

Το γλυκύ ρόδον αν φυή,

αν θάλλως΄ οι καρποί,

το ρόδον θέν΄ απορρυή,

το μήλον θα κοπή.

Τι βλέπομεν επί της γης;

φθοράν παντοτεινήν.

Δύει το άστρον της αυγής

εις νύκτα σκοτεινήν.

Άδυτον όμως της ψυχής

είν΄ η παιδεία φως,

και αληθώς είν΄ ευτυχής

ο αληθώς σοφός.-

Περιοδικό Απόλλων, Τόμος 8, τεύχος 85 (1892), σ. 12.