23 Επιγράμματα

του Γεωργίου Στρατήγη (1860-1928)

   

 

Εις τον Κολοκοτρώνη

Κολοκοτρώνη, ξέχασε Νικήτα, Φλέσσα, Λόντον!

Σήμερα στην Ελλάδα σου λατρεύουν τον... Τζιμ Λόντον!...

 

Εις Βουλευτήν

Είσαι κωφός εις την Βουλήν· για σε τι ευτυχία!

Αλλ΄ όχι και κωφάλαλος, γι΄ αυτήν, τι δυστυχία!...

 

Εις φιλάρεσκον

Αν θέλετε νάν΄ ελαφρό το χώμα που κοιμάται,

στην πλάκα μη διαβάζετε τα χρόνια της, διαβάται!...

 

Εις χαρτοπαίκτην

Για δέτε! Και το μνήμα του, λες μοιάζει σαν τραπέζι!

Τη νύχτα, σαν βρυκόλακας, σηκώνεται και παίζει!...

 

Εις φθονερόν

Μου λεν, πως φλυαρείς πολύ για με και σου προτείνω

να γιάνεις με το σάλιο σου του κόσμου τον... καρκίνο!...

 

Εις δραματικόν συγγραφέα

Όλο τον κόσμο πιάνουνε στα κλασικά σου δράματα

Στις τραγωδίες, γέλωτες, στις κωμωδίες... κλάματα!

 

Εις φιλάρεσκον Κυρίαν

Βάφεσαι τόσο τεχνικά, ώστε κανείς δεν ξέρει

αν του Θεού μας σ΄ έπλασεν ή του ζωγράφου χέρι!...

 

Εις λαίμαργον Επίσκοπον

Από τα δυο, ποιο προτιμάς με πόθον πιο μεγάλον,

τ΄ ανθρώπινό σου ποίμνιον ή των προβάτων μάλλον;

 

Εις γλωσσολόγον

Αν και μικρός, κατόρωθσες να φαίνεσαι μεγάλος,

εις την Γαλλία, Έλληνας, εις την Ελλάδα... Γάλλος!...

 

Εις ιατρόν ποιητήν

Από αγρύπνιες έπασχα, μ΄ όλες τις συνταγές σου,

και μόνον μ΄ απεκοίμισαν ευθύς... οι συλλογές σου!...

 

Εις ηθοποιόν

Γράφεις και παίζεις, ποιητής και ηθοποιός συγχρόνως,

γιατί τα δράματά σου εσύ καταλαβαίνεις μόνος!...

 

Εις ποιήτριαν

Είσαι γυναίκα προ παντός, γι΄ αυτό θα προτιμούσα

τετάρτη χάρη να σε ειπώ, κι όχι δεκάτη Μούσα!...

 

Εις... Μέγαιραν

Άγγελος ήσουν κι έγινες στο γάμο σου σκουντούφλα,

και στρίγγλα που τον άντρα σου χτυπάς με την... παντούφλα!...

 

Εις Κυρίαν μεγαλόρρινον

Εις το θέατρο δυο θέσεις σου χρειάζονται κυρία:

Για το σώμα σου θεωρείο· για τη μύτη σου... πλατεία!...

 

Εις Αμιφιτρύωνα

Όταν στο γεύμα με καλείς, ω φίλε Αμφιτρύων,

τρέχω να μάθω της νυκτός ευθύς το... φαρμακείον!...

 

Εις φιλάργυρον

Ωσάν εσέ δεν είδα φιλαργυρίας τέρας,

μ΄ ένα κουτάκι σπίρτα περνάς... ογδόντα ημέρας!...

 

Εις φθονερόν

Χτες φίδι τον εδάγκωσε και σήμερα μαθαίνω,

πως πέθανε... Ποιος απ΄ τους δυο; Το φίδι το καημένο!...

 

Εις φλύαρον

Δεν την τρομάζει ο θάνατος, ούτε το κρύο χώμα,

αλλά του τάφου η σιωπή, που θα της κλει το στόμα!...

 

Εις δημοκράτην

Του δημοκράτη δεν ποθεί το ρόλο πια να παίζει,

αφ΄ ότου σε «βασιλικόν» εδείπνησε τραπέζι!...

 

Εις πατριώτην

Μελάνης χύνεις ποταμούς για τη φτωχή πατρίδα,

μ΄ αν σου ζητήσει το αίμα σου δεν χύνεις μια... ρανίδα!...

 

Εις κακοπληρωτήν

Την κάθε πρώτη του μηνός εξύπναγες με φρίκη

τώρα κοιμήσου ατάραχος, δε σου ζητάνε... νοίκι!...

 

Εις ιατρόν αιωνόβιον

Τόσο καλά του Χάροντα τροχίζεις το δρεπάνι,

που, για να ζεις αιώνια, την προσευχή του κάνει!...

 

Εις πολυγράφον ποιητήν

Αν δεν πατάς στον Παρνασσό, με τα φτερά Πηγάσου,

κάνε σκαλάκια ν΄ ανεβείς τας τόσας... συλλογάς σου!

 

 

Πηγή : Περιοδικό «Φιλολογική Στέγη», Χρόνος 23ος, Οκτώβριος – Δεκέμβριος 1988, Τόμος ΣΤ΄, Νο 46, σελίδες 372-374, όπου επίσης αναφέρεται : «Τα επιγράμματα του Γ. Στρατήγη, που δημοσιεύουμε, είχαν περιληφθεί στη συλλογή με τον τίτλο «Επιγράμματα» που τυπώθηκε το 1933, στη σειρά των εκδόσεων της «Εστίας» (Ι. Κολλάρου), χρίς όμως να κυκλοφορήσει τελικά, άγνωστο για ποιους λόγους. Ο Στρατήγης είναι ένας από τους νεοέλληνες ποιητές «που καλλιέργησαν συστηματικά το επίγραμμα, όπως ο μεγάλος στο είδος Σουρής, ο Πάλλης, ο Άννινος, ο Κουσουλάκος, ο Καλογερόπουλος, ο Δημητρακόπουλος, ο Μωραϊτίνης, ο Ταγκόπουλος και ο Κωνσταντίνος Σκόκος, «ο συστηματικότερος ίσως καλλιεργητής» (βλ. Γρηγ. Ξενοπούλου : Πρόλογος στα «Επιγράμματα» του Κ.Φ. Σκόκου, Αθήνα 1927)».