Parma

 

Οι λόφοι και τα έλη αρχίζουν μέσα από το πρόσωπό μας

οι επιθυμίες μας σαπίζουν μέσα σε βροχές και ανεπίδοτες επιστολές

Τις νύχτες μπροστά σε ανοιγμένους, σπασμένους καθρέφτες

μεθυσμένοι προσανατολιζόμαστε με σβυσμένα τσιγάρα

παλιά τραγούδια φωνόγραφου ιδωμένα μέσα από δέντρα

με καρπούς λεηλατημένους και τον ήλιο της Γένοβας χωρίς την ασθένεια του Μάρτη

Οι περισσότερες μνήμες μας τέλειωσαν το πρωί

δίπλα σε αποκοιμισμένα σώματα και ξεχασμένα τσιγάρα

έτσι τα όνειρα που περιμέναμε και δεν ήρθαν έγιναν

υπόγειες στοές, τώρα περνάνε τραίνα, υπόνομοι, παιδιά με ρουλεμάν και ασθενοφόρα αυτοκίνητα

Τα βράδυα στην ταράτσα ανάμεσα σε περιστέρια

που πάγωσαν σε παιδικά σχόλια και μύθους που δεν ειπώθηκαν

μπροστά σε ανύποπτο χρόνο υποψιάζομαι τον Ατζεσιβάνο

με εκείνη την ανεπίληπτη κίνηση όταν πήρε το μαχαίρι

από το τραπέζι και τέλειωσε απλά, σα βραδυνή εκπομπή

σταθμού της Νέας Υόρκης μπροστά σε μισοκοιμισμενους με Veronal ακροατές

Αφού δεν συναντηθήκαμε ποτέ στο σταθμό της Πάρμας

και δεν είπαμε εκείνα — η Μάρθα θερίζει δίχως χέρια

στη Μεγαλόπολη, και ο Κώστας έφυγε με καράβι

για τον Πειραιά, ας παραμείνουμε απλοί θεατές

στο σινεμά Ορφέας, Καθαρά Δευτέρα απόγευμα εξώστη

σε μια άλλη ανύποπτη εποχή τότε που δε μιλούσαν

ετρουσκικά ή σανσκριτικά περιμένοντας τον Καίσαρα

να περάσει το Ρουβίκωνα και να φωνάξει alea jacta est.

 

 

Από τη συγκεντρωτική δίγλωσση έκδοση «99 poems – 99 ποιήματα», εκδόσεις Οδός Πανός – Σιγαρέτα 1999, που περιλαμβάνει 99 ποιήματα του Γιώργου Χρονά από το 1973 έως το 1997 από τις συλλογές του Βιβλίο 1 (1973), Οι Λάμπες (1974), Τα Μαύρα Τακούνια (1979), Ο Αναιδής Θρίαμβος (1984) και Κατάστημα Νεωτερισμών (1997). Η μετάφρασή τους, στην αγγλική γλώσσα, είναι του Γιάννη Γκούμα.