Απαγορευμένο ερωτικό τραγούδι Χριστουγέννων

 

Δε νομίζω να φωτογραφηθήκαμε ποτέ μαζί

Μόνο τώρα θυμάμαι

Μια μέρα βγαίνοντας από το σινεμά

Είδαμε το σχήμα μας στον καθρέφτη

ενός εμπορικού καταστήματος — πουλούσε έπιπλα φορμάικας

τραπέζια, φτηνά κάδρα νομίζω, και συ κούμπωσες βιαστικά

το πουκάμισο γύρω στο λαιμό σου σα να πήγες σε χαμάμ

οδός Ζήνωνος, οδός Επίκουρου και αγαπήθηκες με πάθος

στο χαμάμ και βγαίνοντας στο δρόμο το απόγευμα από το χαμάμ

πρόσεχες τα βήματα, τα βλέμματα, τις αιωρήσεις των χεριών σου.

Έπρεπε να τόχαμε σκεφτεί

πριν μπει ο χειμώνας μια κυριακάτικη

φωτογραφία μαζί, όπως σ' εκείνες τις εκδρομές

με το μηχανάκι στο Μαραθώνα, στα Βίλλια, στη Λούτσα

να χορεύεις με δίσκους στα τζουκ-μποξ μάμπο το Τεκίλα

ή άλλοτε ζεϊμπέκικο και μελαγχολία σάμπας και να μεθάς.

Έπρεπε να τόχαμε σκεφτεί

πριν μπει ο χειμώνας μια κυριακάτικη

φωτογραφία μαζί, μετά θα μπορούσες να φύγεις

για το Νείλο ή τ' Αλγέρι με τους ποδηλατιστές του ήλιου.

Τώρα πια τ' απογεύματα δεν έχω όνομα

Αν βγω στο δρόμο έχω συμφωνήσει ν' ακούω στα ονόματα

Αλέξανδρος, Αλέξιος, Αλέξης, Βασίλειος, Γεράσιμος,

Γρηγόρης, Ραχήλ, Δημήτριος, Γιάννης, Λεωνίδας,

Νίκος, Μιχάλης, Μάρθα, Κωνσταντίνος, Μανώλης.

 

 

Από τη συγκεντρωτική δίγλωσση έκδοση «99 poems – 99 ποιήματα», εκδόσεις Οδός Πανός – Σιγαρέτα 1999, που περιλαμβάνει 99 ποιήματα του Γιώργου Χρονά από το 1973 έως το 1997 από τις συλλογές του Βιβλίο 1 (1973), Οι Λάμπες (1974), Τα Μαύρα Τακούνια (1979), Ο Αναιδής Θρίαμβος (1984) και Κατάστημα Νεωτερισμών (1997). Η μετάφρασή τους, στην αγγλική γλώσσα, είναι του Γιάννη Γκούμα.