Νανούρισμα

 

Νάνι γλυκέ μου αυγερινέ, της μέρας π' ανατέλλει,
που στάζουν τα λογάκια σου, μεσ' στην καρδιά μας μέλι.

 

Νάνι που σε βυζαίνουνε λεύτερης μάνας κόρφοι,
και φέγγεις μεσ' στα στήθια της σαν διαμαντένιο γκόρφι.

 

Αμύριστο φουλάκι μου, ζεστή φωλίτσα γίνου,
για τ' όνειρο του γιασεμιού και τη χαρά του κρίνου.

 

Κοιμήσου. Ο κόσμος σ' αγαπά κι έχει σ' Εσέ πιστέψει,
και δεν θ' αφήσει το βραχνά, το γέλιο να σου κλέψει.

 

(Γκόρφι ή γκόλφι είναι το φυλαχτό (εγκόλπιο). Το φουλάκι είναι λουλούδι, το φούλι, ένα είδος γιασεμιού).

 

 

 

(Το πήρα από τη μελέτη «Φώτης Αγγουλές» του Γιώργου Σιδέρη).



Επιστροφή