Πρωτοχρονιά 1956

 

Κι εφέτος η πρωτοχρονιά στη φυλακή με βρίσκει,

κι άδειο κανίσκι είν’ η καρδιά και μαύροι γύρω μου ίσκιοι.

Κι έτσι καθώς σε σκέφτομαι Χαρά που μούχεις λείψει,

μου σιγοτραγουδά η βροχή του σύννεφου τη θλίψη.

 

 

 

Μην καρτεράτε

 

Μην καρτεράτε να λυγίσουμε
μήτε για μια στιγμή,
μήδ' όσο στην κακοκαιριά
λυγά το κυπαρίσσι.
Έχουμε τη ζωή πολύ
πάρα πολύ αγαπήσει.

 

 

(Τα ποιήματα αυτά, αν δεν κάνω λάθος, έχουν μελοποιηθεί μαζί, δηλαδή στο ίδιο τραγούδι, από τον Θωμά Μπακαλάκο, αλλά νομίζω ότι πρόκειται για δύο ξεχωριστά ποιήματα).

 

(Το πήρα από τη μελέτη «Φώτης Αγγουλές» του Γιώργου Σιδέρη).



Επιστροφή