Σε πρόσμενα – Φώτης Αγγουλές

 

Σε πρόσμενα στο γαλανό ηλιόλουστο νησί

να ρθεις στεφανωμένη

με λεμονάνθια, να φοράς γιρλάντες από γιασεμιά

Τι θες εδώ στην ερημιά;

Τα μονοπάτια είναι πολύ στενά κι είν' άναστρο το βράδυ

κι είν' οι γκρεμνοί σα χάροι γύρω

πού πας μονάχη; δε φοβάσαι το σκοτάδι;

Δος μου το χέρι σου, το χέρι σου αδερφή κι εγώ να τα' βρω ξέρω

όλα τα γκρεμνά του χαμού και του σωσμού τα μονοπάτια

μονάχα να μου φέγγουνε τα φωτεινά σου μάτια

Δος μου το χέρι σου αδερφή και ξέρω να σε φέρω

όπου μου πεις ΕΣΥ

Μα πώς δεν ήρθες στο νησί;




Ανέκδοτο ποίημα που βρέθηκε στα χαρτιά του ποιητή.

(Το πήρα από το αφιέρωμα στον Φώτη Αγγουλέ που παρουσίασε η Ελένη Αστρινάκη στο περιοδικό Πολιτιστική (τεύχος 4/1984).)



Επιστροφή