Η ελιά του Μαβίλη σε παράφραση του Άχθου Αρούρη (1932)

Αυτό το ποίημα το δημοσίευσε ο Άχθος Αρούρης στο σατιρικό περιοδικό Τρίβολος της Μυτιλήνης το 1932. Η Μυτιλήνη ήταν ελαιοπαραγωγό νησί και ο ποιητής, σαν υπάλληλος της Αγροτικής που ήταν, έβλεπε από πρώτο χέρι τα βάσανα του αγρότη.

Στην κουφάλα σου φώλιασαν μελίσσι

κλητήρες, τοκογλύφοι και κολήγοι

Γέρικη ελιά, που είν’ η ζωή σου λίγη

πριν ο φτωχός χωριάτης σε πουλήσει.

Το εισόδημά σου όλο θα ρουφήσει

σα Χάρυβδις το κράτος που σε πνίγει

κι οι δανειστάδες, που’ ναι ουκ ολίγοι

θα βάλουνε στο χέρι ό,τι αφήσει.

Πώς σε λυπάμ’ ελιά δυστυχισμένη

δε φτάναν τα παράσιτα κι οι δάκοι

τώρα και το Κουβέρνο σε βυζαίνει

και πίνει το γλυκό σου το λαδάκι

δύστυχη ελιά. Κατάντησες ρημάδι

Κράτος και νόμοι σού’ βγαλαν το λάδι.

Τρίβολος, 20.5.1932

Και το πρωτότυπο ποίημα του Λορέντζου Μαβίλη:


Στην κουφάλα σου εφώλιασε μελίσσι, 

γέρικη ελιά, που γέρνεις με τη λίγη 

πρασινάδα που ακόμα σε τυλίγει 

σα νάθελε να σε νεκροστολίσει. 

Και το κάθε πουλάκι στο μεθύσι 

της αγάπης πιπίζοντας ανοίγει 

στο κλαρί σου ερωτάρικο κυνήγι, 

στο κλαρί σου που δε θα ξανανθίσει. 

Ώ πόσο στη θανή θα σε γλυκάνουν, 

με τη μαγευτική βοή που κάνουν, 

ολοζώντανης νιότης ομορφάδες 

που σα θύμησες μέσα σου πληθαίνουν ' 

ώ να μπορούσαν έτσι να πεθαίνουν 

και άλλες ψυχές της ψυχής σου αδερφάδες.