Του άφρονος πλουσίου…!

 

Σύνελθε, σύνελθε, θνητέ, και ξάνοιξε, και τήρα

βαρύ το χιόνι, κι άσπλαχνο σε λίγο θα πλακώσει

Τα νιάτα χρόνια σ’ άφησαν κι η θέρμη τους η τόση·

και τώρα χάσκεις κρυώνοντας μπρος στο σβηστό κρατήρα.

 

Απελπισμένα τα πουλιά μισεύουνε γι’ αλλού

που ’ναι τα φύλλα πράσινα και χάμου λουλουδίζει.

Ακράτητη τ’ ανήσυχου σηκώνεται γιαλού

η μάνητα, κι υπόκωφη κάποια βοή μουγκρίζει.

 

Μολύβι ο καταγάλανος εμαύρισ’ ουρανός

και πελιδνές καλπάζουνε νεφέλες μες τα χάη

ο μανιασμένος σίφουνας επέρχεται δεινός

και χίλιων τσακαλιών στριγγλιά μες τον αγέρ’ αχάει.

……………………………………………………..

-- Βρε Άχθο, μπας και σου ’στριψε και τέτοια μού καλοναρχάς;

με λόγια μεγαλόστομα με «δέη» και μ’ «ιλίγγους»;

εγώ θαρρούσα κατ’ αρχάς

πως Παλαμάδες άκουγα, Γρυπάρηδες… Φριλίγγους…

 

-- Όχι, δε μου ’στριψε ποσώς

μα σκέπτομαι πως χειμωνιάζει

και άνθρακας –που ’ναι χρυσός-

ο κάθ’ εχέφρων εσοδειάζει.

 

Και γω δε φρόντισα, τι νίλα!

να κονομήσω λίγα ξύλα

πυρήνα κωκ ή γουγουτζέλες.

Για δαύτο γράφω τέτοιες τρέλες.

 

Άχθος Αρούρης

 

Δημοσιεύτηκε στο φ. 241 του Τρίβολου (4.12.1936), διακοπή στη σειρά των ενδυματολογικών. Οι Μυτιληνιοί στο μαγκάλι καίγαν πυρήνα, δηλ, κουκούτσια ελιάς από το ελαιοτριβείο, γι’ αυτό και κάποιος πνευματώδης είπε πως η Μυτιλήνη ήταν η πρώτη πόλη που χρησιμοποίησε... πυρηνική ενέργεια. Το μοτίβο με την αιφνίδια ανατροπή του κλίματος το έχει χρησιμοποιήσει και σε άλλα ποιήματα ο Α.Α.

 

Ο Κώστας Φριλίγγος σήμερα δεν είναι τόσο γνωστός –αλλά, ως μυτιληνιός, ήταν τότε ιδιαίτερα οικείος στους αναγνώστες, χώρια που δίνει ωραία ρίμα.

 

 

Επιστροφή στα ποιήματα από τον Τρίβολο (2ο μέρος)