ΣΗΜΕΡΑ, ΠΟΥ’ ΝΑΙ ΚΥΡΙΑΚΗ…
Σήμερα, που ’ναι Κυριακή, θα ιδούμε λίγον κόσμο.
Θα ’ρθουν μεγαλοπρόσωπες κοπέλες απ’ την πόλη
κι αλέγροι νέοι με το γυλιό στην πλάτη φορτωμένοι,
για να το στρώσουν ήσυχα κάτου απ’ τα αιώνια ελάτια.
Κάτι θα βγάλουν σήμερα και τούτοι οι φουκαράδες
πόχουν αράξει απάνου δω για να βαράνε μύγες.
Στο μαγαζί το εξοχικό γυαλίζουν τα μαχαίρια·
και κάποιος γέρος τη μακρυά φορώντας πουκαμίσα,
γυρνά ένα γουρουνόπουλο ροδοκοκκινισμένο
κι έχει χορτάσει μυρωδιά σαν τους θεούς του Ολύμπου.
Το μάτι ξεκουράζεται βλέποντας κάτι τέτοια.
Από την ενότητα «Στίχοι δίχως ρίμα» της συλλογής Γρίφος (1938) και στη συνέχεια στον πρώτο τόμο των Απάντων του.
