Η τέχνη μου
Χτίζω με πέτρα και μ’ ασβέστη
με προαιώνια υλικά·
την τέχνη μου όπως θέλεις πες τη,
μ’ αυτή το χρόνο θα νικά.
Θεμελιωμένη σ’ ασπρολίθι,
με πέτρα απάνου παρδαλή,
μήτε κατεβασιά φοβήθη,
κι ούτε η φωτιά την καταλεί.
Μοιάζει χωριάτικο κονάκι
με τ’ αργαλεία στην αγκωνή
και με το καπνισμένο τζάκι,
την τάβλα, να και το σκαμνί.
Μέσα φυλάει ο νοικοκύρης
που τους περάτες αγροικά.
«Κόπιασε, ξένε μου, να γείρεις,
να σε φιλέψω φτωχικά».
17.11.45
Δημοσιεύτηκε στο τ. 36 του περιοδικού «Ελεύθερα Γράμματα» (8.2.1946) αλλά στα χαρτιά του ποιητή είναι σημειωμένη η παραπάνω ημερομηνία. Στη συνέχεια, στον τρίτο τόμο των Απάντων του.
