10. Αντωνάκι προς Μητσάκι  [Το τσερβέλο]

 

Εσύ πού λες πώς θα ’πρεπε λίγο τσερβέλο να ’χα,

και το δικό σου σπαταλάς εις βάρος μου μονάχα,

—δε θαύμασες το πιάνο μου και τη βιβλιοθήκη μου;

Δεν είδες το κατάμεστον οικόσημο καθίκι μου;

Τέτοιο καθίκι, σαν αυτό, βρε Παπανικολάου,

θα βρεις μονάχα στην αυλή του φίλου Νικολάου!

Σε τέτοιο, τάχα κι ή Σεπτή Εκείνου Υψηλότης,

δε σφίγγεται, κάθε πρωί, να κάνει το ψιλό της;...

Δεν είδες τα βιβλία μου, τι πράματα και θάματα,

τι τόμοι κι εγχειρίδια, και κλασικά συγγράμματα;,..

Αλλά, για να μιλήσουμε και δι’ εμέ τον ίδιον,

μήπως κι εγώ, βρε Μήτσο μου, δεν είμαι έν-χοιρίδιον;

 

1.IX.1933 

 

(Η συνέχεια όπισθεν… του Αντωνάκη)

 

                   

Το ποίημα αυτό δημοσιεύτηκε στο Οχτασέλιδο του Μπιλιέτου από τον Γιάννη Παλαμιώτη, ο οποίος ίσως πρόσθεσε και τον τίτλο Το τσερβέλο. Το αναδημοσίεψαν πολλοί στο Διαδίκτυο, κι εγώ στις σελίδες μου. (Εκσυγχρόνισα λίγο την ορθογραφία. Τη γραφή «καθήκι» του Λαπαθιώτη την απλοποίησα σε «καθίκι» -μόνο με βασανιστήρια θα μ' αναγκάσετε να γράψω «καθοίκι» όπως θέλει η ετυμολογικίστικη ορθογραφία),

 

Όμως, ο Παλαμιώτης παρέλειψε τον τίτλο του Λαπαθιώτη και την εντός παρενθέσεως σημείωση στο τέλος, με αποτέλεσμα να παρερμηνευτεί το ποίημα και στο Διαδίκτυο, ρητά ή υπονοούμενα, να φέρεται αφιερωμένο από τον Λαπαθιώτη στον Παπανικολάου. Ο Λαπαθιώτης όμως βάζει τον Αντωνάκη να μιλάει (δήθεν) απευθυνόμενος στον Μήτσο Παπανικολάου. Οι δυο τους είχαν σεξουαλικές σχέσεις εκείνη την εποχή και ο Λαπαθιώτης δεν έχανε ευκαιρία να πειράξει τον Αντωνάκη, ίσως λίγο ζηλιάρικα. Επαναλαμβάνω, ο παραθέσας το γεύμα είναι ο Αντωνάκης.

 

 

 

Επιστροφή στους μονολόγους του Αντωνάκη