Επιστροφή
μετάφραση Ναπολέοντα Λαπαθιώτη
Την καρδούλα σου, γλυκειά μου, που μου χάρισες,
της αγάπης σου, τ΄ ολόχρυσο αμανάτι,
δεν την σκόρπισα σε τρέλλες, δεν την πέταξα,
δεν την έχασα στιγμούλα από το μάτι!
Στην καρδούλα μου σιμά την έχω βάλει
και δεν ξέρω ποια είν΄ η μια και ποια η άλλη.
Πώς, γλυκειά μου, τώρα θες να τις χωρίσουμε;
Απ΄ τη σκέψη είν΄ η ψυχή μου τρομαγμένη!
Τάχα, φως μου, θα μπορέσουμε να σπάσουμε –
δίχως πόνο μας – τον κόμπο που τις δένει;
Αν ξεσχίσω την καρδιά μου, συλλογίσου!
και αχ! αλλοίμονο, αν ξεσχίσω τη δική σου!
Αν θελήσουμε, γλυκειά μου, να τις κόψουμε,
πόση θλίψη, πόσο βάσανο κι οδύνη!
Σιμά πάντα τις καρδούλες μας ν΄ αφήσουμε...
Έτσι τόθελεν η Μοίρα! Τι να γίνει!
Άφησέ τες μπερδεμένες εκεί χάμου...
Ω, μην ψάχνεις ποια η καρδιά σου – ποια η καρδιά μου.-
Περιοδικό «Ημερολόγιον Σκόκου», τόμος 24 (1909).
Δημοσιεύτηκε χωρίς τίτλο στο περιοδικό. Δεν έχω βρει το πρωτότυπο.