Μας κράζ΄ η Ελλάδα, αρρενωπά

κρατώντας το λευκό μαντήλι

του Ναπολέοντα Λαπαθιώτη

     

 

— ...Πιαστείτε, Λεβεντάντρες μου,

Μέσ΄ το χορό!

Ευφραίνουνται τα μάτια μου,

Να σας θωρώ!

 

Τη λαμπερήν εζώστηκα,

Φλόγα ποδιά,

Κ΄ είμαι μαζύ σας άφραστα,

Παιδιά, -- Παιδιά!

 

 * *

  *

...Πιαστείτε, Λεβεντάντρες μου,

Μέσ΄ το χορό!

Παίρνω όλα τα περλάντια μου,

Και τα φορώ!

 

Και βγάνω τα έρμα κάλλη μου

Και τα σκορπώ...

— Πιαστείτε, Λεβεντάντρες μου,

Μέσ΄ το χορό!

 

 * *

  *

...Πιαστείτε, Λεβεντάντρες μου,

Όλοι μαζύ·

Πέστε το ναν τ΄ ακούσουνε,

- η Ελλάδα ζη!

 

(Έτσι που βοούν τα στήθεια σας,

Βαρειά, γοερά,

Μήτ΄ ο άραχλος ο θάνατος,

Δεν τα νικά!...)

 

 * *

  *

... Πιαστείτε, Λεβεντάντρες μου,

Μέσ΄ το χορό!

Ευφραίνουνται τα μάτια μου,

Να σας κυττώ!

 

Κι ανίσως τώρα ήσαστε

Πέντ, έξη, εννιά,

Μ΄ αύριο, γλυκά, θα φλέγεται,

Όλ΄ η Γεννιά!.-

 

 

Περιοδικό «Ο Νουμάς», Τόμος 14, αριθμός 599 (1916).

                    

Επιστροφή