Μικρό τραγούδι (Ο παλιός μας ο Έρωτας)
Ο παλιός μας ο Έρωτας,
με τα βάσανά του,
–ο καλός μας ο έρωτας,
ήταν του θανάτου.
Δέκα χρόνια στη σειρά,
δίχως να το ξέρει,
δέκα χρόνια στη σειρά,
μας κρατούσε ταίρι·
μας βαστούσε συντροφιά,
μας κρατούσε ταίρι,
δέκα χρόνια στη σειρά
–κι ένα καλοκαίρι...
Μα όπως όλα μας περνούν
και χαρές και πόνοι,
να μια μέρα, που, κι αυτός,
άρχισε να λιώνει.
Κι ένα βράδυ σκοτεινό,
–βράδυ πικραμένο,
καθώς είχα κουραστεί
να σε περιμένω,
δίχως λέξη να μου πει,
γύρισε στη μπάντα,
σφάλισε τα μάτια του
–κι έσβησε για πάντα...
Γράφτηκε στις 3.8.1925. Το πήρα από το «Στέκι Περι-Γραφής» (www.peri-grafis.com). Έκανα αντιπαραβολή με την έκδοση του «Ζήτρου» και μικροδιορθώσεις. Πρόσθεσα στον τίτλο, μέσα σε παρένθεση, τον πρώτο στίχο, επειδή υπάρχει κι άλλο ποίημα του Λαπαθιώτη με τίτλο «Μικρό τραγούδι». Με τον τίτλο «Ο παλιός μας έρωτας» έχει άλλωστε δισκογραφηθεί το ποίημα, μελοποιημένο από τον Γιάννη Σπανό (τραγουδάει η Αλέκα Μαβίλη).
