Β1
Στ’ ακάθαρτα κυλήστε μας του βούρκου,
και πιο βαθιά. Πατήστε μας με κάτι
κι από το πόδι πιο σκληρό του Τούρκου.
Διαβασμένοι, ντοτόροι, σπιρουνάτοι,
ρασοφόροι, δασκάλοι, ρουσφετλήδες,
οικοπεδοφαγάδες, αβοκάτοι,
κομματάρχηδες και κοτσαμπασήδες,
και της γραμματικής οι μανταρίνοι
και της πολιτικής οι φασουλήδες,
ταρτούφοι, ραμπαγάδες, ταρταρίνοι!
– Αμάν! Αγά, στα πόδια σου! άκου! στάσου! –
Βυζαντινοί, Γασμούλοι, Λεβαντίνοι.
Ρωμέικο να! Με γεια σου, με χαρά σου.
Ακολούθησα την έκδοση του Ξ.Α.Κοκόλη.
Το ποίημα αυτό, το πρώτο της δεύτερης σειράς, είναι και ένα από τα πιο σκληρά και πιο εύστοχα, μαζί με τα δύο ή τρία επόμενα.
Ντοτόροι οι γιατροί, σπιρουνάτοι οι στρατιωτικοί, ρουσφετλήδες οι ρουσφετολόγοι, αβοκάτοι οι δικηγόροι, μανταρίνοι οι γραφειοκράτες, ταρτούφοι οι υποκριτές, ραμπαγάδες οι αριβίστες πολιτικάντηδες, ταρταρίνοι οι ψευτοπαλικαράδες, γασμούλοι οι μισοί Φράγκοι-μισοί Έλληνες.
