ἐπιστροφὴ στὰ περιεχόμενα τοῦ Ζ. Παπαντωνίου Ζαχαρίας Παπαντωνίου Τὸ εὐλογημένο καράβι "Ποῦ πᾶς καραβάκι, μὲ τέτοιον καιρό, σὲ μάχεται ἡ θάλασσα, δὲν τὴ φοβᾶσαι; Ἀνέμοι σφυρίζουν καὶ πέφτει νερό, ποῦ πᾶς καραβάκι, μὲ τέτοιον καιρό;" "Γιὰ χώρα πηγαίνω πολὺ μακρινή, θὰ φέξουνε φάροι πολλοὶ νὰ περάσω, βοριάδες, νοτιάδες θὰ βρῶ, μὰ θὰ φτάσω μὲ πρίμο ἀγεράκι, μ’ ἀκέριο πανί". "Κι οἱ κάβοι ἂν σοῦ στήσουν τὴ νύχτα καρτέρι, ἐπάνω σου ἂν σπάσει τὸ κῦμα, θεριό, καὶ πάρει τοὺς ναῦτες καὶ τὸν τιμονιέρη; Ποῦ πᾶς καραβάκι, μὲ τέτοιον καιρό;" "Ψηλὰ στὸ ἐκκλησάκι τοῦ βράχου, ποὺ ἀσπρίζει, γιὰ μένα ἔχουν κάμει κρυφὴ λειτουργία ὀρθὸς ὁ Χριστὸς τὸ τιμόνι μου ἀγγίζει, στὴν πλώρη μου στέκει ἡ Παρθένα Μαρία".