Happening σε δύο πράξεις

(Σημειώσεις για το σκηνικό και την πλοκή)

 

 

 

 

Ι. Ο ΛΑΒΥΡΙNΘΟΣ

 

 

 

Ένας κόσμος αλλοπρόσαλλος

από καθώς πρέπει κι ανυπόληπτα πρόσωπα

που τρέχουν – τρέχουν ακολουθώντας

στις δαιδαλώδεις στοές

τον κοντό μαυροντυμένο κύριο.

Κι εκείνος

Να τυλίγει και να ξετυλίγει το μίτο

της Αριάδνης

-υποτίθεται.

 

Κι Μινώταυρος να βρυχιέται

μια κοντά μια απόμακρα

σαν απειλή σαν παράκληση

και ποτέ να μη φαίνεται.

 

Προσωπεία παραφροσύνης και ιλαρότητας

η αλλοπρόσαλλη σύναξη

κάποτε φτάνει στη ΕΞΟΔΟ

όπου έχει στηθεί το τεράστιο πανό με το τέρας

της Πασιφάης

το αχόρταγο.

 

 

II. ΤΟ ΠΑΛΑΤΣΟ

 

Κλειστή

λιθόστρωτη αυλή

ασβεστωμένοι μαντρότοιχοι

και μπροστά να κλείνει τη θάλασσα

σφραγισμένο μυστήριο

το Παλάτσο

του Κουντουριώτη ή του Μίνωα.

Στα ενδότερά του μια μόνη προσπέλαση

Η χοντρή ανεμόσκαλα.

Την ανεβαίνουν όλοι – ο καθείς με την τέχνη του

νηστικοί και περίεργοι.

 

Το πρώτο δώμα είναι για τον Άντρα

Το δεύτερο για τη Γυναίκα

Το κατώι για τον Γέροντα και την ηλακάτη

Η τραπεζαρία για τους καλοφαγάδες και τους ζωντανούς

Το μαγειρίο για τη λογομαχία

Το μπάνιο για το έγκλημα και την Κλυταιμνήστρα

Το σαλόνι για τις Τρεις Χάρητες και τα βίτσια τους

(τη Σιμονέττα Βεσπούτσι με το φίδι της

τη Λου Σαλομέ με το καμτσίκι της

τη Μουμπουλίνα με το κοχύλι της)

Ο ξενώνας για τον Θεμιστοκλή και τους Έλληνες

(φυσικά πλην Λακεδαιμονίων)

Το λιακωτό για τον Ελύτη

Για το Σεφέρη η στέρνα

Και ο μέσα κήπος με το κυπαρίσσι

Για τα σταμνιά των Μυροφόρων και την Ελλάδα

(επί ξύλου)

Ανάμεσα στα εκμαγεία της Σκύλας και της Χάρυβδης

Με το πουλί της 21ης Απριλίου να της τρώει

Τα σπλάχνα.

Και μια φωνή

Να λέει και να

Επαναλαμβάνει

Σε όλες τις κλίμακες:

 

ΔΕΝ ΕΧΕΙ

ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΠΛΟΙΟ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΜΟΝΙΠΠΟ

ΜΕΓΑΛΑ

ΜΕΓΑΛΑ ΚΑΙ ΥΨΗΛΑ ΓΥΡΩ ΑΝΟΙΞΑΝ ΣΚΕΛΗ

ΚΑΝΕΙΣ

ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΧΩΡΙΣ ΤΟΝ ΟΒΟΛΟ

ΚΑΙ ΤΩΡΑ

ΤΩΡΑ ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΧΩΡΙΣ ΤΟΝ ΚΟΝΤΟ

ΑΞΙΟΝ

ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ ΤΟ ΤΙΜΗΜΑ ΤΗΣ ΠΡΟΣΜΟΝΗΣ

ΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ

ΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΤΗΝ ΜΑΣΤΙΓΩΣΕΙ

Η ΦΑΝΤΑΣΙΑ

Η ΦΑΝΤΑΣΙΑ ΣΤΑ ΗΝΙΑ

MAKE

MAKE LOVE DON´T MAKE WAR

ΔΕΥΤΕ

ΔΕΥΤΕ ΛΑΒΕΤΕ ΤΟΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΠΕΙΡΑΣΜΟ

(Σειρήνες)

ΣΤΑ ΚΑΤΑΦΥ

ΣΤΑ ΚΑΤΑΦΥΓΙΑ...

 

για τα λοιπά

μπορούμε να αυτοσχεδιάζουμε.

 

 

Από τη συλλογή «Ελεγεία και εγκώμια» (1980-1995) και στη συνέχεια στην ανθολογία του έργου του «Προηγμένος κύκλος» (2008)

 

 

Επιστροφή στην ανθολογία ποιημάτων του Σαράντη Αντίοχου