Νυχτερινή σιγαλιά

Κοιμάται η πλάση. Μα βαθιά
Στα μαύρα χώματά της
Ξύπνια κι αθάνατα Στοιχειά
Γονεύουν τα σπαρτά της.

Πάψε, αηδονάκι της φραγής
Και της λυγιάς τριζόνι,
Ν’ ακούσω ο σπόρος μες στη γης
Πώς σκάει και πώς ριζώνει!