Κατεβαίνοντας

του Τάσου Δενέγρη (1934- )

Κι εγώ που θά ΄πρεπε

Εκείνο και τ΄ άλλο

Καμιά φορά, σχεδόν

Απελπίζομαι

Σ΄ αρρώστια πέφτω εξωφρενική

Τα κόκαλά μου

Τελείως τρελαίνονται.

Έξω, χειμώνας ασυνήθιστος

Και το τοπίο

Καθώς η φαντασία μου το θέλει :

Χρώμα φαιό

Δύο φιγούρες περπατούνε τοίχο τοίχο

Ο πατέρας μου

Στην Εύβοια κυνηγός

Κι εγώ πέντε χρονώ παιδί με τα φυσίγγια.-

(1978)

Από τη συλλογή Ακαριαία (1985)