Ο κισσός

του Δημητρίου Γρ. Καμπούρογλου (1852-1942)

Σ΄ ένα πλούσιο περιβόλι

οπού το θαυμάζουν όλοι,

τι δεν είναι φυτεμένο,

ακριβό, ξενοφερμένο!...

Εις τον τοίχο μοναχά

- με τι περιφρόνια! -

απ΄ τα χρόνια τα φτωχά,

απ΄τα περασμένα χρόνια,

έμεινε κισσός του τόπου

μπαίγνιο ευγενούς ανθρώπου.

Ήρθε βαρυχειμωνιά,

παγωνιά μεγάλη,

και τον κήπο μ΄ απονιά

κάνει σε μεγάλο χάλι...

Ένα μόνο ζωντανό,

καταπράσινο, τρανό,

θάβρεις μέσα στα καημένα

τα κιτρινομαυρισμένα

φραγκοσέλινα :

τον κισσό τον Έλληνα!

Ημερολόγιον Σκόκου, Τόμος 22 (1907), σ. 144.