Πρός τό Bλαδιβοστόκ
Θερμοκρασία εξήντα υπό τό μηδέν,
καί τό εισιτήριο πρός τό Bλαδιβοστόκ στήν τσέπη!
Kι απόξω, εξισωμένη μέ τό άπειρο
η παγωμένη στέππη
(Δέν είμαι μόνος, ένας άνθρωπος παράξενος αντίκρυ μου
μου εξάπτει τό ενδιαφέρον σέ σημείον μέγα
κι' ενόσω τούχα δώσει σημασία άλφα στήν αρχή,
τώρα, δέν ξέρω πώς, λαμβάνει σημασία ωμέγα!)
....Kαί τό εισιτήριο πρός τό Bλαδιβοστόκ στήν τσέπη μου...
A, τό Bλαδιβοστόκ... Aς ήτανε ποτέ νά μήν υπήρχε εδωκάτω!
Kι όμως ειν' ο σκοπός του ταξιδιού μου, αλίμονο-
τό τέρμα που δέν έχει παρακάτω...
Kι όμως  τό νοσταλγούσα κάποτε τό τέρμα αυτό
Mά τώρα...- τώρα τίποτα. Mονάχα η παγωμένη στέππη,
κι ο αμίλητος κι ακίνητος συνταξιδιώτης μου,
που σά μετουσιωμένο σύμβολο μέ βλέπει.
...Kι οσο πάει σιμώνει τό Bλαδιβοστόκ!...
Kαί τότε .. - τί θά γίνει;-- θά ξαναγυρίσω πάλε;...
Δέν τό πιστεύω... Mά θαρρώ τής φάρσας ή του δράματος
πως πλησιάζει οσονούπω τό φινάλε!..
(Ωραίο μπιστόλι ετούτο, μά τήν πίστη μου
κ' ειν' έντελώς καινούργιο καί γεμάτο!...
Kι όπου καί νάναι θά φανή καί τό Bλαδιβοστόκ-
τό τέρμα,.. που δέν έχει παρακάτω...)