Μια μέρα που φονιάς εγίνηκα,

γιατί μ΄ ανάψανε τα πάθη,

στη φυλακή τα νιάτα μου έσβυσαν

κι η ζωή μου εχάθη.

Κι αλυσοδέσανε τα χέρια μου,

και μαστιγώσαν το κορμί μου,

κι από τον πόνο μαραζώσανε

τη νέα ψυχή μου.

Μα η λευτεριά με ξαναδέχτηκε,

κι η ζωή η γλυκιά με πήρε πάλι

στη στοργικιά τη χιλιοπόθητη

θερμήν αγκάλη...

Μια μέρα που φονιάς αρνήθηκα

να γίνω εγώ για ξένα πάθη,

στη φυλακή τα χρόνια μου έσβυσαν

κι η ζωή μου εχάθη.

Από τη συλλογή Όλεθροι (1927), σ. 50.