Εμείς οι δυο

του Γιάννη Ψυχάρη (1854-1929)

 

 

Εμείς οι δυο μας περίφημα τάχουμε ψημένα, λαμπρά κατέχουμε την τέχνη του φιλιού. Γλήγορα, γλήγορα, έλα, σου γνέφω, να σου πάρω ένα φιλί στο μαγουλάκι το δεξί. Άλλο ένα, γλήγορα γλήγορα, να μη ζουλέψη και στο ζερβί το μαγουλάκι. Πάρε μου ένα και συ, να μην απομείνω παραπονεμένος.

 

Μα δε φιλιούμαστε δα όλη ώρα. Εμείς ξέρουμε και μιλούμε φρόνιμα, σοβαρά. Προσπαθώ κάποτες να της μάθω λιγάκι την ηθική. Της λέω άξαφνα πως δεν πρέπει να δαγκάνη, σα δε θέλει να τη δαγκάνουνε.

 

— «Τι να κάμω τότες; Πάντα και πάντα να φιλώ;»

 

— «Να δαγκάνης κάποτες τη γλωσσίτσα σου και να φιλής πάντα σου τον παππού.»

15 του Σταβρού, 1911

 

 

Περιοδικό Ο Νουμάς, τόμος 9, τεύχος 450 (1911), σ. 531.