του Γιάννη Ψυχάρη (1854-1929)
Το ξέρεις τάχα πως κάθε χρόνο πάω και σου κόφτω στο μπαξεδάκι μου πασκαλιές; Τις βάζω και τις αφίνω στο γραφειουδάκι σου απάνω, κι άμα ξανάρθη ο Απρίλης, κατεβαίνω, σου κόφτω καινούργιες, σου αλλάζω τις παλιές.
Αχ! πόσο θα ήθελα να το ξέρης! Μα πού να το ξέρης εσύ; Πού να είσαι; Δεν είσαι, αχ! πουθενά.
Όχι! όχι! Κάπου είσαι και το νοιώθω. Είσαι μέσα μου, μόνο μέσα μου ζης και μέσα μου κάθε χρόνο το ξέρεις, πως σου φέρνω πασκαλιές, κι αθάνατη μέσα μου τη μυρωδιά τους μυρίζεις.-
11
του Απρίλη, 1911
Περιοδικό Ο Νουμάς, τόμος 9, τεύχος 450
(1911), σ. 530.