Δύο σονέτα

του Σπύρου Μεσημέρη (1931- ) :

- Κέρκυρα

- Κηριοκλέπτης

Κέρκυρα

Ανθοπερίχυτη κι αφρολουσμένη,

Κέρκυρα, πράσινο μαργαριτάρι,

γλυκά χαμογελάς γεμάτη χάρη,

πεντάμορφη Νεράιδα αφροπλασμένη.

Από τον Όμηρο τραγουδισμένη

αθάνατη η ομορφιά σου… με καμάρι

ο ήλιος σε κοιτά… και το φεγγάρι

τη νύχτα σε προβάλλει μαγεμένη.

Χρυσόνειρο το κάθε σου ακρογιάλι

απ΄ το ξημέρωμα μέχρι τη δύση

τα δροσερά σου καθρεφτίζει κάλλη.

Σ΄ αυτή τη μυρωμένη σου τη φύση

τη Ναυσικά προσμένεις νάρθη πάλι,

να παίξη και γλυκά να τραγουδήση.-

Κηριοκλέπτης

(Θεοκρίτου 19^ον Ειδύλλιον)

Τον Έρωτα μια μέρα, που αφαιρούσε

μέλι από μια κυψέλη με απληστία,

τον κέντησε στο χέρι με μανία

μια μέλισσα, που εκεί σιμά πετούσε.

Ο κλέφτης δυνατά τη γη χτυπούσε

χοροπηδώντας απ΄ την αγωνία,

γιατί απ΄ αυτού του εντόμου την κακία

πονούσε… και το χέρι του φυσούσε.

Στην Αφροδίτη δείχνει την πληγή του

και με πικρό παράπονο της κράζει:

«Κοίτα του εντόμου πόση η δύναμή του.

Αν και μικρό, για δες, πώς με ταράζει!»

Γέλασε τότε εκείνη κι απαντάει:

«Παρόμοια ο κόσμος κι από σε πονάει».-

Ποιητική Ανθολογία της νέας ελληνικής γενιάς,

εκδόσεις Άγκυρα 1971, σ.389-390.