|
Βιεννοπούλα του Αλεξάνδρου Πάλλη (1851-1935) |
|
|
|
Αφωνα τωρα τα πουλια, οι
κλαδοι διχως φυλλα, τωρα χιονιας κατου στη
γης, στον ουρανο μαυριλα· μα τί κι αν ακαρδια
παντου; σκοταδι τί σημαινει αφου χαμογελα η Ελενη; Μα κι ηλιος παλι
αρνοπληθες αν τις βοσκιες χρυσωνει μες στα ανθοκλαδια να κελαϊδη τον
ποθο του τ΄ αηδονι, ολο το γελιο κι ουρανου
και γης τί θα σημαινει αν ειναι σκυθρωπη η Ελενη; |
|
|
|
Περιοδικό Νέα Ζωή, Τόμος 14, αρ. 1 (1927), σ. 11. Διατηρήθηκαν η ορθογραφία και η στίξη. |