Τεύκρος Ανθίας - Ο παλιάτσος

 

Φτωχέ παλιάτσε κι έρημε, που μες στο θέατρο της ζωής

τούμπες εδώ κάνεις φριχτές και τούμπες παραπέρα,

σάμπως σκουπίδι ανώφελο σε κάποιο δρόμο θα βρεθείς,

μια χειμωνιάτικη βραδιά, μια παγερήν ε­σπέρα.

 

Το φώς της μέρας το θαμπό, θα 'χει σβηστεί, θα 'χει σβηστεί.

Και δε θ 'ανάψουνε για σε λαμπάδες κι αγιοκέρια.

Μόνο οι παλιάτσοι φίλοι σου, με μια φω­νή τρεμοσβηστή,

θα ψέλνουν: «Άμωμοι εν οδώ...» με σταυ­ρωμένα χέρια.

 

Και τι μ 'αυτό; Τους ρόλους σου τους έχεις παίξει μια χαρά,

και σε χειροκροτήσανε στ' αλήθεια ή και στ' αστεία

και, «δόξα-δόξα σοι ο θεός», έχεις γελά­σει τρομερά

με θεωρεία επίσημα, μ' εξώστες και πλα­τεία.

 

(Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Πολιτιστική, τ. 14-15, σελ. 164)