Κάτι μπουμπούκια

του Λάμπρου Πορφύρα (1879-1932)

 

Κόκκινα φύλλα, χρυσά, χρυσοκόκκινα φύλλα, σπαρμένα

στης βουρκωμένης Αθήνας το χώμα· μαζί καθώς πάμε,

καθώς κυλάμε μαζί, πότ΄ εδώ, πότ΄ εκεί λυπημένα,

κάτι μπουμπούκια που λιώνανε μέσ΄ το χειμώνα θυμάμαι.

 

Τ΄ είν΄ ο καημός σας; Ετρέμαν εκείνα σε κάποιο κλωνάρι

τριανταφυλλιάς, που εκεί απάνω στον τοίχο μας είχε ακουμπήσει·

τρέμαν και λιώνανε, φύλλα μου, μέσ΄ το χιονιά του Γενάρη,

δίχως ν΄ ανοίξουν ποτέ τους στο φως που σας είχε μεθύσει...

 

Περιοδικό Γράμματα, Τόμος 2, τεύχος 15-16 (1913), σ. 101.