(Παστίτσιο)
Κάτω απ' το δε-, κάτω απ' το -ντρο,
μωρ' πώς τον τρώει, μωρ' πώς τον τρω-,
κάτω απ' το δέντρο του μπαμπού
ακούστη μπαμ, ακούστη μπουμ,
κι από δέκα μείναν τρεις,
μωρ' πώς τον τρίβει, πώς τον τρι-,
κι από τρεις απόμειν' ένας:
δέκα, τρεις, παρακανένας.
Κει που ανθίζει η τζακαράντα
κι αρμενίζει με μια μπάντα
η φελούκα στο νερό
σα νεγρέσα γκαστρωμένη,
κάτω απ' το δε-, κάτω απ' το -ντρο,
κάτω απ' το δέντρο του μπαμπού
ακούστη μπαμ, ακούστη μπουμ
και βρεθήκαμε χεσμένοι.
Μούτρο λαίμαργο σα φώκια
στο Ζαμάλεκ καλαμπόκια
θά 'ρθουν πάλι για να φας
θά 'ρθουν και ζαχαροκάλεμα
να μασήσεις σαν πεινάς.
Δεν κοιτάς το χαροπάλεμα
τόσου κόσμου και τα χάλια μας;
Πάψε να χτυπάς τη γλώσσα
πάψε να γυρνάς σαν κλώσα
πού ειναι δίχως κλωσοπούλια
με τον ήλιο ή με την Πούλια
κάτω απ' το δέντρο του μπαμπού
μέσα στο μπαμ, μέσα στο μπουμ.
Στο Ζαμάλεκ δες μια βίλα
όπου τα φλογάτα φύλλα
σαν τη γλώσσα του λικόρνου
γλείφουνε τον ουρανό,
εκειπέρα του κοθόρνου
το μυστήριο ερευνώ·
πώς ψηλώνει τους ανθρώπους
χωρίς ίδρωτα και κόπους
και πώς τους τρώει και πώς τους τρω-,
χωρίς πίκρες και μεράκια,
και βυθίζουν τα γεράκια
κάτω απ' το δέντρο του μπαμπού,
μέσα στο μπαμ, μέσα στο μπουμ.
Sh. Emad el Din, 6. 5. 1944