'Εχω τα χείλη μου σφιγμένα,
κράτα το ξεροκόμματο.
Πεινώ
μα… φοβάμαι τη συνήθεια.
Κλειστές οι χούφτες μου-
πάρε τα χέρια σου,
με τρομάζει το δέσιμο.
Αν θέλεις,
χάιδεψε τους κροτάφους μου.
Εκεί
η αφή μου,
η αχίλλειος πτέρνα μου.
Πάνε χρόνια τώρα
που πέτρωσαν
οι θύλακες της σκέψης μου
εκείνο το κομμάτι.
Να 'ναι το χάδι σου σκληρό
και γω
δε θα συνηθίσω.
Μη φοβάσαι τους σάρκινους λίθους,
λένε
πως είναι ακίνδυνοι
οι ειδικοί των χειρουργείων.