Από την ανέκδοτη συλλογή
ΚΟΙΝΑ ΤΟΠΙΑ ΚΑΙ ΑΣΗΜΑΝΤΑ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ

Ι

ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΤΟΠΙΟ περικλείει πλήθος άλλα μικρότερα. Συχνά, υπάρχουν επισκέπτες μιας χώρας που, από ένα ορισμένο σημείο της, μπορούν να δουν ολόκληρη τη χώρα, το μεγάλο τοπίο της. ’λλοι, πάλι, βλέπουνε μερικούς νομούς ή επαρχίες, άλλοι κάμποσες πολιτείες, κωμοπόλεις ή χωριά, άλλοι κομμάτια αυτών των πόλεων, κωμοπόλεων ή χωριών, άλλοι κομμάτια αυτών των κομματιών, μέχρι το πιο ελάχιστο. Το πιο ελάχιστο τοπίο σε μια χώρα είν' ένα φύλλο χλόης. Οπως καταλαβαίνετε, όλα αυτά εξαρτώνται από το βεληνεκές ή την οξύτητα της οράσεως του θεατή. Υπάρχουνε, ωστόσο, και τοπία των τυφλών και των κεκοιμημένων που είναι οπωσδήποτε απέραντα και δεν χωρούν ούτε σε μία ούτε σε πάνω από μία χώρες. Πρόκειται για τα καθολικά, όπως τα ονομάζουμε τοπία.

ΙΙ

Η ΛΕΩΦΟΡΟΣ ΓΚΡΙΖΑ, σκούρα γκρίζα, όπως όλες οι λεωφόροι. Λίγο πιο σκούρος, προς το μαύρο, ο ίσκιος ενός άφαντου διαβάτη πάνω στην άσφαλτο της λεωφόρου. Γύρω - τριγύρω, απόλυτη ερημία, κάτι άδεια σπίτια δηλαδή και, προς το βάθος, ένας ορίζοντας τόσο ασαφής που δεν ορίζει στην ουσία τίποτα. Πρόκειται, λοιπόν, για ένα εντελώς κενό κι ασήμαντο τοπίο. Το μόνο πράγμα που το καθιστά ενδιαφέρον (για τον ευαίσθητο, εννοείται, θεατή) είν' εκείνος ο ίσκιος άφαντου διαβάτη, που κείτεται ακίνητος, νεκρός σαν συνθλιμένος σκύλος, και η υπόθεση (του ευαίσθητου και πάλι θεατή) ότι ο κάτοχός του πλανιέται τούτη τη στιγμή σ' έν' άλλο μακρινό τοπίο δίχως ίσκιο, δίχως να έχει αντιληφθεί ότι δεν έχει πλέον ίσκιο.

ΙΙΙ

ΑΥΤΟ ΤΟ ΗΜΕΡΟ ΛΙΒΑΔΙ, σπαρμένο στάχυα ολόχρυσα και παπαρούνες ολοπόρφυρες, τελειώνει ξαφνικά σ' ένα γκρεμό, σε μια βαθειά ολοσκότεινη άβυσσο. Είναι τόσο ξαφνική η αλλαγή από το φως στο σκότος, που όποιος διασχίζει το λιβάδι και φτάνει ώς το χείλος του γκρεμού, καταλαμβάνεται από μέγα τρόμο. Ετσι, ακόμα κι όταν στρέφει τα νώτα του στο σκότος και αντικρύζει πάλι το λιβάδι, τίποτα δεν είναι πια όπως πριν -- έχει σκουριάσει το χρυσάφι των σταχυών κι οι παπαρούνες μοιάζουν με κηλίδες σκοτωμένου αίματος. Τέτοιες φρικτές εκπλήξεις κρύβουνε τα ήμερα λιβάδια που τελειώνουν σε άγριους γκρεμούς.